تبلیغات
حرف دل

حرف دل

دلم تنگ است :[عمومی , ]

 

دلتنگی

 

دلتنگی چه حس بدی است
تنهایی چه حس بدی است
كاش
پاره ای ابر میشدم دلم مهربانی میبارید
كاش نگاهم شرار نور میشد
آشتی میداد
و كه دوست داشتن چه كلام كاملی است
و من چقدر
دلم تنگِ دوست داشتن است

 

قایقی خواهم ساخت
خواهم انداخت به آب
دور خواهم شد از این خاك غریب ...

برای فرزاد عزیزم

باران كه بزندتازه آسمان می‌شود

 عین این دل من، 

بی‌ستاره و مه‌آلود،

آنوقت این دل بی‌همراه

می‌خواهد كه بخواند

نمناك، چون نوای باران؛

می‌خواهد كه آواز در آواز باران بیفكند،

چندان كه آسمان هم نداند؛

 این نوا از كدامین برآمده!

به‌گاه رعد اما،

سكوت می‌كند این دل،

كه شهرآشوب نمی‌داند!!!

  *********************************   

  

  من خواب نیستم!

      خاموش اگر نشستم                              

                                    مرداب نیستم!

             

     روزی که بر خروشم و زنجیر بگسلم

                         روشن شود که آتشم و آب نیستم! 

خداوندا چگونه زیستن را به من بیاموز 

چگونه مردن را خود خواهم آموخت

 

وچگونه از دست دادن را دیگران به من می آموزند

  *********************************   

یکی پرسید دشوارتراز مردن چیست؟

عشق فرمود: فراق از همه دشوارتر است ...

 

     شاید تو این تاریکی محض ، یکی هنوز بیدار باشه ، یک آدم غریب

 که سرنوشتش رو تفأل زده به حافظ . یا یکی مثل من داره واسه

 

 یکی مثل تو یه چیزی مینویسه واز قطره های بلوری اشک واسه

 

 واژه های آشفته ذهنش ، جمله های ناقص و نامفهوم می سازه 

 

 یا یکی مثل...، قلمش رو کوک کرده تا از عشق و دوستی بگه .

 

 شایدم  یکی تو این دم دمای صبح پاییزی سفره ی خاطراتشو پهن

 

 کرده و جرعه جرعه اشک رو ... شایدم سفره شو جمع کرده و

 

گذاشته باشه رو طاقچه بلند یادگاری تا مبادا

نوشته شده در دوشنبه 2 آبان 1384 و 04:10 ق.ظ توسط امید

ویرایش شده در دوشنبه 2 آبان 1384 و 05:10 ق.ظ



چکنم حرف دگر یاد نداد استادم :[عمومی , ]

نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست

                                      چکنم حرف دگر یاد نداد استادم

 

خرم آن قمار بازی که بباخت هر چه بودش

                              و نماند هیچش الا هوس قمار دیگر

تو یعنی مهربان با قاصدکها

تو یعنی رقص خوب شاپرکها

تو یعنی یک بغل عطر اقاقی

تو یعنی مستی و محراب و ساقی

تو یعنی هدیه ای از بهترین یار

تو یعنی بوسه ای با تن تبدار

تو یعنی گم شدن پیدا شدن باز

تو یعنی رفتن و شیدا شدن باز

تو یعنی عشق و مستی شور هستی

تو یعنی قبله گاه و بت پرستی

تو یعنی هر نفس هر جا که بودن

به یاد عشق تو لبها گشودن

همه آرزویم اینست که ببینم از تو رویی

                            چه شود تو را که من هم برسم به آرزویی

نوشته شده در دوشنبه 11 مهر 1384 و 07:10 ق.ظ توسط امید

ویرایش شده در دوشنبه 11 مهر 1384 و 07:10 ق.ظ



به اندازه روح باران پاییز :[عمومی , ]

سلام

 

دیروز تو یه جمعی بودم که شخصیتهای متفاوتی حضور داشتن

از هر دری صحبت بود

 کار ..بازار..عشق..ازدواج..طلاق..طلا ..و خیلی چیزای دیگه

منم که اصلا حوصله فک زدن نداشتم فقط گوش میدادم.

اما  یکی از اونا توی صحبتهاش یه جمله ای گفت که از دیروز

تو فکرم

به خودم فکر میکنم و...

برای شما هم مینویسم شاید جالب باشه براتون

این بود اون جمله

( صدای اعمالت آنقدر بلند است که صدای گفتارت را نمیشنوم )

  

      *********************************************

من از مـیـون مـردم میگریـزم

به اونجایی که دل میگه بهشته

گریزونـم من از مـردم همـیشه

ایــنم از بـازیهای سـرنوشتـه

 

غمت میگن منو دیوونه کرده

که کـار عاشقی سحر و جادو

میگن دیوونهء عشقه درسته

که من دیوونه ام دیوونه تـو

 

پـنهـون کـنـم از چـشـم حـسـودا

تو رو که گوهری گم شده بودی

تو رو که چون پرستوی مهاجر

به غم رفته به ناز اومده بودی

 

میخام از چشم بد دورت کنم دور

بــه اسـفند دل و آتـیش سـیـنـه

مـیخـام به پای چشمونت بمیرم

کـه راه و رسـم عـاشقی همینه

 

 

به اندازه روح باران پاییز
به اندازه پرواز نسیم بهار
به اندازه تنها امید چکاوک
به اندازه ترانه هرصبح قناری
به اندازه انتهای هستی دریا
به اندازه نا گفته های قصه عشق
به اندازه ستایش شکوفه های گیلاس ... دوستت دارم ای دوست ...
به اندازه هر موج نیلی اقیانوس
به اندازه عمق دلتنگی شقایق
به اندازه بی نهایت ناشناخته
به اندازه رقص هر دانه برف
به اندازه ابدیتهای جاورانه
به اندازه نگاه اشک ماه

 

امید...        

نوشته شده در شنبه 2 مهر 1384 و 12:09 ب.ظ توسط امید

ویرایش شده در - و -



تو یعنی.... :[عمومی , ]

 

تو را من زهر شیرین خوانم ای عشق 

کـه نـامـی خوشـتر از اینـت ندانـم


وگر هر لحظه رنگی تــازه گیـری

 به غیر از زهر شیرینت نخوانم 

 تو زهری ؛ زهر گرم سینه سوزی
تو شیرینی ؛ که شور هستی از توست


شــراب ِ جــام خورشیدی که جـان را

نشاط از تو؛غم از تو؛ مستی از توست

 

 بســی گــفـتـند دل از عشــق برگیـر
که نیرنگ است وافسوناست و جادوست


ولـی ما دل به او بستیم و دیـدیـم

که او زهر است اما ... نوشداروست

 

چه غم دارم که این زهر تب آلود
تـنم را در جدایـی می گــدازد


از آن شادم که در هنگامه ی درد
غمی شیرین دلم را می نوازد

اگر مرگم به نــامردی نگیرد
مرا مهر تو در دل جاودانیست


وگر عمرم به نـاکـامی سر آید

تو را دارم که مرگم زندگانی ست   

فریدون مشیری

 

 اگر دریای دل آبی‌ست...
                        تویی فانوس زیبایش..
  اگر آینه یك دنیاست..
                  تویی معنای دنیایش
 
   تو یعنی دسته‌ای گل را....
                    ز آن سوی افق چیدن
 
                           تو یعنی پاكی باران....
                                                  تو یعنی لذت دیدن...
    تو یعنی یك شقایق را ...
        به یك پروانه بخشیدن...
  تو یعنی از سحر تا شب به زیبایی درخشیدن..
 
          تو یعنی یك كبوتر را
                   ز تنهایی رها كردن...
                        خدای آسمان‌ها را... به آرامی صدا كردن...
 
         تو یعنی مثل نیلوفر همیشه مهربان بودن..
                 تو یعنی باغی از مریم...
                              تو یعنی كهكشان بودن....
 
     تو یعنی چتری از احساس برای قلب بارانی
                 تو یعنی پیك آزادی....
                                    برای روح زندانی...
 
          تو یعنی در زمستان‌ها... به فكر پونه افتادن.
                       تو یعنی روح باران را...متین و ساده بوسیدن...
               و یا در پاسخ یك لطف... به روی غنچه خندیدن...
 
             اگرچه دوری از اینجا...تو یعنی اوج زیبایی...
             كنارم هستی و هر شب ... به خوابم باز می‌آیی...
از ســوز محـبـت چـه خــبر اهل هـوس را
ایـن آتش عشق است نسوزد همه کـس را
امید....      

نوشته شده در پنجشنبه 24 شهریور 1384 و 06:09 ق.ظ توسط امید

ویرایش شده در پنجشنبه 24 شهریور 1384 و 06:09 ق.ظ



frexplorer blog