سلام

دیروز تو یه جمعی بودم که شخصیتهای متفاوتی حضور داشتن

از هر دری صحبت بود

 کار ..بازار..عشق..ازدواج..طلاق..طلا ..و خیلی چیزای دیگه

منم که اصلا حوصله فک زدن نداشتم فقط گوش میدادم.

اما  یکی از اونا توی صحبتهاش یه جمله ای گفت که از دیروز

تو فکرم

به خودم فکر میکنم و...

برای شما هم مینویسم شاید جالب باشه براتون

این بود اون جمله

( صدای اعمالت آنقدر بلند است که صدای گفتارت را نمیشنوم )

      *********************************************

من از مـیـون مـردم میگریـزم

به اونجایی که دل میگه بهشته

گریزونـم من از مـردم همـیشه

ایــنم از بـازیهای سـرنوشتـه

غمت میگن منو دیوونه کرده

که کـار عاشقی سحر و جادو

میگن دیوونهء عشقه درسته

که من دیوونه ام دیوونه تـو

پـنهـون کـنـم از چـشـم حـسـودا

تو رو که گوهری گم شده بودی

تو رو که چون پرستوی مهاجر

به غم رفته به ناز اومده بودی

میخام از چشم بد دورت کنم دور

بــه اسـفند دل و آتـیش سـیـنـه

مـیخـام به پای چشمونت بمیرم

کـه راه و رسـم عـاشقی همینه

به اندازه روح باران پاییز
به اندازه پرواز نسیم بهار
به اندازه تنها امید چکاوک
به اندازه ترانه هرصبح قناری
به اندازه انتهای هستی دریا
به اندازه نا گفته های قصه عشق
به اندازه ستایش شکوفه های گیلاس ... دوستت دارم ای دوست ...
به اندازه هر موج نیلی اقیانوس
به اندازه عمق دلتنگی شقایق
به اندازه بی نهایت ناشناخته
به اندازه رقص هر دانه برف
به اندازه ابدیتهای جاورانه
به اندازه نگاه اشک ماه

امید...        

نوشته شده در شنبه 2 مهر 1384 و 12:09 ب.ظ توسط امید

ویرایش شده در - و -