تبلیغات
حرف دل - من و دلم

حرف دل

من و دلم :[عمومی , ]

<:P:> سلام <:P:>  <:P:>همیشه بهت گفتم هر آدمی با هر شخصیتی یه لایه عمیق احساسی داره که چپوندتش اون ته ته های قلبش چون می ترسه که روش کنه.می ترسه باهاش بازی کنن. می ترسه زخم بخوره. طاقتش رو نداره. آخه کار هر کسی نیست. به هیکل و سبیل نیست. همه دارن. وقتی دو نفر به حدی می رسن که تا پشت این لایه نازک می آن باید خیلی حواسشون باشه یه وقت پاره اش نکنن. یه وقت بهش زخم نزنن. خواسته و ناخواسته. بر حق و نا حق. فرقی نمی کنه چون اثرش می مونه. چرک میشه و عشق رو کینه می کنه.

تو اگر در تپش باغ خدا را دیدی همتی کن و بگو ماهی ها حوضشان بی آب است.......


<:P:>آسمون خاکستری مثل حال و هوای دلم. دوست داشتم در کنار هم بودیم تا زیر همین آسمون

<:P:> 

<:P:>خاکستری و تو دل ابرهای تیره قدم می زدیم و از عشق می گفتیم، از گرمای حرارت دستها و از

<:P:> 

<:P:>بوسه بر لبهای حریرت کنار آب. آبی که مثل خودت پاک و زلاله.سالها بود که تار می تنیدم و امسال

<:P:> 

<:P:>تارها را پاره کردم. از خود گسستم تا وصل شوم به تو. تا وصل شوم به عشق. تا غرق شوم در

<:P:> 

<:P:>دریای محبت.

<:P:>                   ...........................................................................

 دلم تنگه. دلم حرفات رو می خواد. چشمای مهربونت رو می خواد. دلم آرامش می خواد. همون

آرامشی که یه عمر به دنبالش بوده ام و در هیچ کس و هیچ چیز ندیدم الی تو. فقط تو هستی که

با حرفات من رو آروم می کنی. فقط تو هستی که با مهربونیت و خنده هات، با خوشحالی و قصه

هات زندگی رو واسم معنا می کنی. یه معنای جدید. یه حجمی که توش همش عشقه و دیگه

هیچ........

                                               ................................................................

اون روزی که باهم پرواز کنیم، بهترین روز زندگی من خواهد بود.

ابرهای بارونی رو نشونت میدم و بهت میگم که کی تگرگ می زنه مبادا که بال سپید قشنگت

شکسته بشه و یا خراش برداره. اون وقت اون بالا توی ابرا که بودیم بهت میگم که این کبوتر

خاکستری چقدر دوست داشته و داره تا شاید قسمتی از این عشق زیر خاکستر رو لمس کنی.تا

در کنار باد با هم پرواز کنیم .تا از هم ابدیتی بسازیم تا بی نهایت....

<:P:>
 وقتی صدای خرد شدنت زیر پای عابران نوای دل انگیزی شد ....
دیگر چه فرقی میکند که برگ کدام درخت بودی؟؟؟؟!
دیگر چه فرقی میکند.....

<:P:>                                                                                           

<:P:> 

<:P:>نمی دونم این زمونه فقط با من لجه یا واسه همه این طوری خودشو میگیره....! خیلی جالبه واسم...عد دس میذاره رو اون چیزی که تو دوسش داری...حالا تو خودتو جر بده که ای روزگار بابا مگه نمی بینی من اینو دوس دارم چرا ازم میگیریش پس؟ مگه نمی بینی تنها دل خوشیم همینه....کجا می بریش آخه؟.......اگه از سنگ صدا در اومد از روزگارم در میاد...بعضی وقتا فکر می کنم اگه خدا زمونه رو طوری می افرید که مثه ما ادمای خاکی تن و بدن داش....آخ که ماهاچی به سرش میاوردیم!...اون وقت دیگه جرئت نداشت مثه .......... که دنبال صاحابش میدوئه مارو دنبال خودش بکشونه...دیگه جرئت نداشت عزیزامونو ازمون بگیره...دیگه جرئت نمی کرد مارو از بهترینامون جدا کنه....اما بزرگا میگن خدا.......شناخت که بهش شاخ نداد!!
جسارت نشه....(!) اما آخه چی کار کنم؟ د آخه آدمم یه صبر و تحملی داره بابا...ایوب پیامبر که نیستم...دیگه نفسمم در نمیاد...انگار به زور منو کردن تو یه بطری...
                     
هی به خودم میگم بابا صبر داشته باش...درست میشه...این دفعه دیگه حتما جوابتو میگیری.....می بینم ای بابا این بارم نوبت ما نرسید... تا رسیدیم سر صف شیر تموم شد....باز میرم ته صف....این دفعه دیگه نوبت منم میشه...آهان دارم میرسم سر صف....نه...هنوز تموم نشده...باورم نمیشه....هیچکی دیگه جلوم نیس...اما شیرم تموم نشده!! یارو شیر فروشه میگه کوپن شماره ۱۳۷.... کوپونامو نگا میکنم...۱۳۵....۱۳۶.....۱۳۸! ای خدا یه دفه هم که به اینجا رسیدیم کوپن نداریم....بزرگیتو شکر خدا.... چه طوری میتونم با کوپن به سر صف برسم.....؟!!!

                         .......................................................

سینه مالامال درد است ای دریغا مرحمی

<:P:>

<:P:>                       

<:P:> 

<:P:>               همیشه تو سخت ترین شرایطم یه نور امید هست. مگه نه؟!
                                                                                                                                                                                                                               

<:P:>                                         

<:P:>   

<:P:>             

<:P:>                دلم امشب صاف است یاسها پشت درند وچکاوک در خواب.....

<:P:>                          

<:P:>                                      

<:P:>                                                      

بیقراری

آسان شدن را هیچ می دانی

تقدیر را صفحه نافرجام زندگی

تكرار را حكم عقل می دانی

اجبار را سهم دل كرده ای

سكوت را جواب تمام ناگفته ها

آری

تو به دستان خورشید راه سفر می خواهی

و به طعم كویر سهم دیدار

شاید...

بارانی اما سراغ اشك را

از چشمانت می گیری

درد نیستی اما درد را سهم خود می دانی

راستی

به دل و دیده برچسب اعتراض نزن

كه شب به حكم دیگر در كمین توست

طلوع كن

طلوع كن خورشید

                                        كه دیگر وقت غروب نیست                                        

<:P:> 

<:P:>                   

<:P:> 

<:P:>    تو بهترینی ...خود را فراموش نکن......

<:P:>                                                       

<:P:>                                                                   امید.....

<:P:> 

نوشته شده در دوشنبه 22 فروردین 1384 و 02:04 ق.ظ توسط امید

ویرایش شده در - و -



frexplorer blog